Przemysłowa produkcja kosmetyków

Oglądasz wiadomości znalezione dla zapytania: Przemysłowa produkcja kosmetyków





Temat: PROPRODUKCYJNA-, PROKONSUMPCYJNA EKONOMIA. DĄŻENIE DO BOGACT
PRODUKCJA, SPRZEDAŻ BIŻUTERII, ITP. (również...)
„GAZETA WYBORCZA” 22.07.2003 r.
TRUJĄCE TATUAŻE
Fani tatuażu wstrzykują sobie w skórę trujące chemikalia – ostrzega Komisja Europejska. Jej eksperci alarmują, że większość substancji używanych podczas robienia tatuaży to barwniki przemysłowe, takie jak np. farby samochodowe czy tusz atramentowy. Ponadto obecne przepisy wymagają jedynie zadbania o jednorazowe rękawiczki i igły, natomiast nic nie mówią o barwnikach. Tymczasem zanieczyszczone groźnymi substancjami farby mogą przyczyniać się do rozwoju raka skóry, łuszczycy, a nawet wstrząsu toksycznego. Komisja Europejska planuje wprowadzenie ostrzejszych przepisów regulujących wykonywanie tatuaży. Reuters, WOM

„PRZEGLĄD” nr 41, 14.10.2007 r.
RYZYKOWNE TATUAŻE
(...) Podczas porodu kobieta otrzymuje bowiem znieczulający zastrzyk w rdzeń kręgowy. A w raz z igłą do wrażliwego rdzenia mogą przedostać się toksyczne cząstki farby tatuażowej. (...)

[A do tego trzeba dodać interakcje z słońcem, kremami, skutki skaleczenia się, itp.! To naprawdę b. głupie i niebezpieczne postępowanie, udzielające się też innym – wynikłe, jak zwykle, z naśladownictwa (a jeśli chodzi o estetykę, to przynajmniej dla mnie, ohydne)! Podobnie ma się sytuacja z wszelkim żelastwem, czy czymkolwiek, wbijanym w skórę! – red.]

www.interia.pl | Piątek, 28 listopada (11:28)
TWÓJ ZDROWY UŚMIECH
KOLCZYKUJESZ - RYZYKUJESZ
Kolczykowanie języka niesie ze sobą poważne zagrożenia dla zdrowia, takie jak:
- możliwość wystąpienia miejscowych i ogólnych zakażeń, spowodowanych mikroorganizmami, które w normalnych warunkach znajdują się w jamie ustnej, a w miejscu przekłucia języka mogą przedostać się do głębiej położonych tkanek i wywołać różnego rodzaju groźne dla zdrowia stany zapalne,

- ryzyko zakażenia wirusowym zapalenia wątroby typu B i C oraz wirusem HIV, których znaczna część związana jest wizytami w gabinetach kosmetycznych przeprowadzających zabiegi w nieprawidłowych warunkach higienicznych przy zastosowaniu niewłaściwie przygotowanych narzędzi,

- uszkodzenie naczyń krwionośnych w momencie kolczykowania, jak i podczas dalszego noszenia kolczyka,

- występowanie epizodów bólowych i obrzęku,

- uszkodzenie czuciowe nerwu językowego i objaw drętwienia,

- reakcje alergiczne związane z rodzajem użytego materiału do wytworzenia ozdoby tkwiącej w języku,

- brak możliwości usunięcia ozdoby przy pomocy domowych sposobów, konieczna jest wówczas interwencja chirurgiczna,

- trudności w utrzymaniu prawidłowej higieny jamy ustnej,

- ryzyko połknięcia lub aspiracji niewłaściwie założonej ozdoby do układy oddechowego,

- uszkodzenie wypełnień i uzupełnień protetycznych zębów,

- utrudnione żucie i połykanie, a także artykulacja słów,

- przedłużające się w czasie gojenie rany, nawet do kilku tygodni,

- zaburzenia smaku, metaliczny smak potraw,

- stymulacja wypływu śliny.

Specjaliści zalecają jednak wszystkim miłośnikom piercingu, by decydując się na umieszczenie ozdoby, starali się zminimalizować wystąpienie groźnych dla zdrowia powikłań i unikali przypadkowych studiów tatuażu, gdzie często podobne zabiegi wykonywane są przez osoby bez należytego przygotowania.
opr. mz

Źródło informacji: DENTONET

ZASPOKAJANIE ZACHCIANEK BOGACZY
Czy ktoś, kto kupuje kawałek obrobionego kryształu, który tylko specjaliści potrafią odróżnić od szkła zastanowił się nad tego sensem, jaka jest tego cena?!
W celu wydobycia diamentu 1 karatowego (0,2 grama) trzeba przesiać co najmniej 250 ton skał!! A jego obróbka trwa niekiedy 2 tygodnie (!), by zmienił wygląd z matowego szkiełka na brylant. Już od dawna wytwarza się sztuczne diamenty, ale one nie zaspokajają ludzkiej próżności.
Zaspokajanie bezmyślnej, niszczącej próżności.
Krajobraz księżycowy, pustynnienie gleby, dewastacja środowiska, ogromne ilości marnowanej energii, czasu, inwencji, utrzymywanie całej rzeczy ludzi (biżuteria, to też ogromne koszty związane z jej ochroną, przestępczością)...
Czy ci, którzy prowokują cały przemysł do zaspokojenia swojej prymitywnej, bezmyślnej chciwości zastanowili się kiedyś: po co to robią?!; jak wysoka jest cena takiego postępowania (m.in. manifestowania: mam tyle pieniędzy, że kupuję to co inni (a nie jest mi to niezbędne); że nie muszę mieć ambicji, a i tak będą mnie podziwiać (a przynajmniej dobrze to udawać; że nie muszę myśleć – mogę bezmyślnie naśladować...!)?!





Temat: Herbata
Zastosowania herbaty
Herbata znana jest u nas przede wszystkim jako aromatyczny napój herbaciany. Tymczasem zastosowanie liści, a nawet nasion krzewu herbacianego jest znacznie szersza i w wielu krajach surowce herbaciane przetwarza się i używa w różnych dziedzinach życia, a m.in.:

Herbata jako środek leczniczy - może być wykorzystywana w postaci soku ze świeżych liści, ekstraktu lub suchego, drobno utartego proszku do leczenia oparzeń, wewnętrznych i zewnętrznych owrzodzeń, a także do przerywania wymiotów.
Herbata jest ważnym surowcem - dla przemysłu farmaceutycznego, gdzie z pyłu herbacianego produkuje się naturalną kofeinę (teinę) , a z grubszych liści herbacianych otrzymuje się witaminę C i P
Sterylny preparat witaminy P (rutyna, eskulina - używana do infekcji) - wytwarzany z herbaty jest jest stosowany w szczególnie ciężkich przypadkach wylewów krwi i choroby popromiennej.
Ekstrakty herbaty - wykorzystuje się w farmakologii jako środki nasienne i przeciwbólowe zastępujące morfinę.
Barwniki herbaciane (żółty, zielony i brązowy) - odznaczają się trwałością, naturalnym kolorem i są zupełnie nieszkodliwe; mogą być wykorzystywane jako idealne barwniki żywności.
Napar herbaciany - stanowi również substancję barwiącą stosowaną w kosmetyce; zmieszany z henną daje piękną, złocistą barwę, bardziej zbliżoną do naturalnego koloru włosów niż sama henna; jest też dobrym środkiem wzmacniającym cebulki włosów i zapobiega ich wypadaniu oraz łupieżowi.
Chińczycy i Birmańczycy stosują herbatę jako przyprawę w połączeniu z czosnkiem; to połączenie daje swoisty pikantny aromat, zaś herbata pochłania, czyniąc prawie niewyczuwalnym, nieprzyjemny zazwyczaj dla otoczenia zapach czosnku; pikantny i roztarty czosnek w naparze herbacianym był od dawana stosowany w Rosji jako środek od bólu zębów i do leczenia stanów zapalnych dziąseł; zestaw ten posiada silne działanie bakteriobójcze.
W Birmie jada się świeże liście herbaty podobnie jak sałatę, zaś w Tybecie zastępują one warzywa i gotuje się z nich zupę.
W wielu krajach Azji suszone liście herbaty znalazły szerokie zastosowanie, zarówno w zimnej jak i gorącej kuchni, jako specyficzna przyprawa do dań mięsnych, w tym dziczyzny, a także do doprawiania warzyw, ryżu, potraw z ryb i mięczaków.
W Chinach, Birmie i Tajlandii rozpowszechniło się spożycie herbaty kiszonej jako oddzielnego dania lub jako dodatku do różnych dań mięsnych i rybnych.
Ekstrakt herbaciany, zwłaszcza ze świeżych zielonych liści, stosuje się do konserwowania półproduktów spożywczych, np. z mięs, jako dobry środek zapobiegający ich gniciu i psuciu.
Wiele osób nie lubi morskich ryb i mięczaków z uwagi na ich niezbyt przyjemny zapach; herbata "usuwa i tłumi" ten zapach i wzbogaca mięso swoim niezwykłym aromatem poprawiając tym smak ryby; wskazane jest np. moczenie śledzi w naparze z herbacianym, gdyż doskonale neutralizuje on zapachy i morską sól.
Silne właściwości higroskopijne herbaty wykorzystywane są przy czyszczeniu gładkich powierzchni i np. lustro przemyte naparem herbacianym nabiera pięknego połysku.
Szerokie zastosowanie znajduje olej z nasion herbacianych, które zawierają go od 16% do nawet 45%
(w Japonii olej taki nazywa się tsubaki); używa się go m. in. do:

smarowania precyzyjnych mechanizmów,
zastępuje olej z oliwek w przemyśle spożywczym, ale tylko tłoczony na zimno,
w przemyśle mydlarskim do otrzymywania mydła (olej tłoczony na gorąco); zawarta w nim saponina daje twarde (powoli się zmywa), doskonałe, o naturalnej barwie mydło,
w przemyśle farmaceutycznym i chemicznym do sporządzania wysokiej jakości preparatów kosmetycznych,
oleju używa się do nasycania drewnianych opakowań do herbaty w celu zabezpieczenia jej przed niepożądanymi zapachami.
Oprócz oleju, w Chinach wykorzystuje się również tzw. wytłoki z nasion, zawierające 7-8% saponiny, które zmielone, w postaci proszku, stosuje się jako środek do walki ze szkodnikami - w postaci brykietów - do mycia i wzmacniania cebulek włosów i wywabienia plam z tkaniny.
Bachu






Temat: płatki śniadaniowe niebezpieczne?

Czy ta substancja jest przy produkcji każdych płatków używana?

Ona nie jest używana jako składnik, tylko powstaje w żywności podczas przetwarzania produktów wysokowęglowodanowych w wysokiej temperaturze

Poniżej bardzo ciekawe opracowanie z danymi odnośnie zawartości (nie ma tam informacji na temat płatków orkiszowych)


Akryloamid (AA) jest związkiem chemicznym, który nie występuje naturalnie w przyrodzie. Od 1954 roku jest produkowany na skalę przemysłową jako substrat do syntezy polimerów poliakrylowych. Polimery te mają zastosowanie jako:

*
wypełniacze filtrów do oczyszczania wody
*
składniki cementu i zapraw murarskich,
*
składniki klejów i barwników,
*
składniki nawozów mineralnych
*
żele laboratoryjne do elektroforezy białek.

Ponadto, polimery poliakrylowe są używane w przemyśle kosmetycznym, papierniczym i tekstylnym.
Liczne badania naukowe wykazały, że akryloamid ma działanie kancerogenne (rakotwórcze), neurotoksyczne (toksyczne oddziaływanie na komórki nerwowe) i genotoksyczne (inaczej- mutagenne, zmiany w ilości lub budowie materiału genetycznego komórki lub organizmu). Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem zakwalifikowała ten związek jako potencjalnie rakotwórczy już w 1994 roku. Według Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) narażenie na akryloamid w ilości 1µg/kg masy ciała w ciągu całego życia, może spowodować nowe przypadki raka różnych organów u 70- 450/100 000 osób.
Akryloamid powstaje w żywności podczas przetwarzania produktów wysokowęglowodanowych w wysokiej temperaturze (temp. > 1200C). O jego obecności może świadczyć przyjemny zapach i smak przyrumienionych produktów. Przeciętna zawartość akryloamidu w żywności, jak wynika z badań prowadzonych w Europie, waha się w granicach od 30µg/kg do ponad 3500µg/kg produktu. Najwyższą zawartość stwierdzano w produktach z ziemniaków: we frytkach (od 50 do 2600µg/kg) i chipsach (od 50 do 2400µg/kg), w produktach zbożowych ( chleb, chleb chrupki, musli, płatki śniadaniowe) waha się w szerokim zakresie od 10 do 1150 µg/kg. Istotnym źródłem akryloamidu może być też kawa, w której przeciętna zawartość waha się w zakresie od około 200 do 400 µg/kg produktu.
Po raz pierwszy monitoring zawartości akryloamidu w żywności w Polsce przeprowadzono w 2004r. poddając badaniom chipsy ziemniaczane. Stwierdzono wówczas wysokie i znacznie zróżnicowane jego zawartości, od około 400 µg/kg aż do ponad 3500 µg/kg produktu. W 2006r. przeprowadzono kolejne badania monitoringowe zawartości akryloamidu wybranych przetworów zbożowych. Najwyższą przeciętną jego zawartość stwierdzono w krakersach- 859 µg/kg, następnie w pieczywie chrupkim- 429 µg/kg, płatkach kukurydzianych - 327 µg/kg, paluszkach - 283 µg/kg i ciasteczkach -133 µg/kg. Najmniej akryloamidu zawierały płatki owsiane- 23 µg/kg
Z uwagi na zagrożenia jakie niesie ten związek, Komisja Europejska uznała, że zaistniała pilna konieczność przeprowadzenia badań odnośnie zawartości akryloamidu w żywności na terenie całej Wspólnoty Europejskiej. Dnia 3 maja 2007r. weszło w życie Zalecenie Komisji Europejskiej w tej sprawie. Polska została zobowiązana do badania minimum po 140 próbek rocznie w latach 2007-2009. Państwowa Inspekcja Sanitarna w województwie lubuskim została zobowiązana do pobrania do badań łącznie 42 próbek rożnych produktów. Badania monitoringowe prowadzone są przez Instytut Żywności i Żywienia w Warszawie. Monitorowanie poziomów akryloamidu pozwoli na określenie zawartości AA w produktach spożywczych, będących znaczącym źródłem tego związku w diecie, oszacowanie przeciętnego dziennego pobrania AA z dietą, ocenę ryzyka zagrożenia zdrowia wynikającego z pobrania AA z żywnością i na opracowanie maksymalnego dopuszczalnego poziomu akryloamidu w żywności. Aktualnie bowiem, brak jest określenia takich poziomów. Wg Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) dzienne pobranie AA ze wszystkich źródeł nie powinno być wyższe od 10 µg/kg m. c. (dla małych dzieci dawka ta będzie oczywiście nawet kilkakrotnie mniejsza).
Wynika z tego, że osoba dorosła o wadze 70kg może w ciągu dnia pobrać bez zagrożenia dla zdrowia 700 µg akryloamidu. Zakładając, że paczka chipsów ziemniaczanych waży przeciętnie 200g obliczono, iż wraz chipsami o najwyższej zawartości tej substancji wprowadzamy do organizmu aż 700 µg akryloamidu, osiągając górny pułap bezpiecznej dawki dla osoby dorosłej. A przecież na jednej paczce chipsów się nie kończy. Oznacza to, że zdecydowanie powinniśmy ograniczać spożycie takich produktów. Jedynym środkiem spożywczym, dla którego określono dopuszczalny maksymalny poziom AA jest woda przeznaczona do spożycia przez ludzi. Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 29 marca 2007r. w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi dopuszcza zawartość AA w ilości 0,1 µg w 1 litrze wody.





Temat: Ciekawostki historyczne & legendy motoryzacji
Zastava 1100p

Zastava, choć jest firmą jugosłowiańską, zasługuje na wspomnienie, gdyż samochody tej marki, montowane były również w Polsce. Na wstępie, przedstawię krótką historię fabryki przemysłu zbrojeniowego i motoryzacyjnego Zastava w Kragujevac w Jugosławii, co po serbsku oznacza "czerwony".

Przed II Wojną Światową, fabryka produkowała jedynie sprzęt wojskowy, w latach trzydziestych XX stulecia, wyprodukowano w niej także kilkaset sztuk samochodów Chevrolet. Na początku lat pięćdziesiątych Fiat rozbudował fabrykę Zavodi Črvena Zastava, w której od 1954 roku produkowano samochody osobowe marki Zastava. Początkowo były to odmiany Fiatów 1400, 1900. W 1960 do produkcji weszła jugosłowiańska wersja popularnego wówczas Fiata 600, taśmy montażowe opuściło 34000 sztuk, produkowano je do końca 1963 roku. Później, fabrykę opuszczały samochody bazujące na genialnej konstrukcji Fiata 600. W latach 1964 - 1982 produkowano Zastavę 750. W latach 1980 - 1985 na rynek trafiło także 36480 Zastav 850.



Fabrykę opuszczały również samochody oparte o modele 1100, 1300, 1500, 124, 125 fiata. Hitem, okazała się jednak Zastava 1100 - wypuszczona na rynek w 1971 roku, była jugosłowiańską odmianą Fiata 128 - samochodu który uzyskał prestiżowy tytuł "Auta Roku 1969". Od swego licencyjnego brata, różniła się przede wszystkim nadwoziem - Zastava była 5-cio drzwiowym Hatchbackiem (Berlinea), zaś Fiat 2 albo 4-ro drzwiowym sedanem lub 3-drzwiowym kombi.

"Uczeń ... mistrza" - Zastava została doceniona przez międzynarodowe jury, czego rezultatem było przyznanie jej tytułu "Samochodu Roku 1979". Ze sprowadzanych z Jugosławii części, również w Polsce montowano Zastavy.
Pod koniec lat osiemdziesiątych, zmieniono nazwę na YUGO. Samochody, których nowoczesność i jakość wykonania stały na dość niskim poziomie, a usterkowość - wręcz przeciwnie - nie przynosiły firmie zbyt wielu profitów. Fabryka produkowała tez inne rzeczy - między innymi broń. Przestała istnieć po jej zbombardowaniu w 1999 roku przez siły zbrojne NATO.

Współpraca pomiędzy fabrykami FSO na Żeraniu i Črvena Zastava w Kragujevac miała miejsce od momentu rozpoczęcia produkcji w Polsce Fiata 125p na włoskiej licencji, samochodu, który także był wytwarzany w Jugosławii.
W 1975 roku, rozpoczęto montaż Zastawy 1100P w Fabryce Samochodów Osobowych. Oznaczenie "P", miało podobne znaczenie jak w przypadku fiatów (125p, 126p, 127p). Po trzech latach produkcji, w 1978 roku, wprowadzono do samochodu kilka zmian kosmetycznych. We wnętrzu zastosowano nowe, welurowe obicia drzwi i foteli, natomiast ze zmian widocznych na zewnątrz, zmieniono atrapę oraz boczne trójkątne szyby, usunięto ozdobne chromowane detale. W 1981 roku wprowadzono w Polsce samochód z 3-drzwiowym nadwoziem (drzwi były oczywiście szersze niż w wersji pięciodrzwiowej), nazwany Zastava 1100 Mediteran. Nadwozie wytwarzane było w Polsce. Samochód w odróżnieniu od pięciodrzwiowej wersji posiadał wygodniejszą i mniejszą kierownicę, nieco zmieniony licznik (czcionki, kontrolka temperatury cieczy chłodzącej zamiast termometru), podgrzewana tylną szybę, zmieniony kształt siedzeń przednich i tylnej kanapy.



Produkcję Zastavy 1100P w Polsce, zakończono w 1983 roku.
Polska Zastava, podobnie jak jugosłowiańska, napędzana była czterocylindrowym silnikiem o pojemności 1116 cm3, który rozwijał moc 55KM (40,5 kW) i pozwalał na rozpędzenie ważącego 850 kg samochodu do 140 km/h. Przez pierwsze lata produkcji, silniki importowane były z Włoch, później (po 1978) z Jugosławii. Sporadycznie, zdarzały sie wersje z z jednostką 1302 cm3, 65KM wywodzącą się z Fiata 128.

motoskansen.pl



Strona 2 z 2 • Zostało znalezionych 35 postów • 1, 2
Powered by WordPress